Zapraszamy do wysłuchania kolejnej audycji „SOS dla Polonii,” prowadzonej przez Annę Jańczuk z organizacji Poles in Need CIC
Gościem specjalnym programu była Anna – kobieta, która przez wiele lat walczyła z uzależnieniem od alkoholu swoich najbliższych. Nie poddała się i odniosła sukces. Otrzymała pomoc w polskiej grupie wsparcia Al-anon oraz na psychoterapiach, gdzie odnalazła nową siebie. Obecnie pomaga innym kobietom, a także  mężczyznom, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji.

Część I

Część II

Współuzależnienie
Osoby współuzależnione cierpią z powodu zachowań bliskiej osoby, która np. zbyt dużo i zbyt często pije alkohol, bierze nadmierne ilości leków, narkotyki czy przegrywa wysokie kwoty, zadłużając siebie i najbliższą rodzinę. Jednocześnie charakteryzuje je przekonanie o posiadaniu zdolności do wywierania znaczącego wpływu na drugiego człowieka, pomimo powtarzających się niepowodzeń i cierpień z tym związanych. W efekcie, takie osoby są jednocześnie „ratownikiem” bliskiej sobie osoby i jej prześladowcą, a życie w przewlekłym stresie uniemożliwia im prawidłowe funkcjonowanie.
Zdaniem T. Cermaka, który jako jeden z pierwszych zaproponował, aby postrzegać współuzależnienie jako chorobę, podstawowymi objawami współuzależnienia są:
• lokowanie uczucia własnej wartości w zdolności do kontrolowania uczuć i zachowań swoich i cudzych, mimo oczywistych doświadczeń, że konsekwencje są odwrotne;
• zaspokajanie potrzeb cudzych w sposób umożliwiający zaspokajanie potrzeb własnych;
• ścisłe powiązanie swojej samooceny ze skutecznością swoich oddziaływań na alkoholika (na osobę uzależnioną);
• zaburzenie sytemu granic, zarówno w sytuacjach intymności, jak i osamotnienia;
• trwanie w związku z osobą o zaburzonej osobowości (alkoholizm, narkomania, chorobliwa impulsywność);
• doznawanie bardzo bolesnych emocji lub utrata wrażliwości emocjonalnej w okresie przynajmniej dwóch lat, bez szukania pomocy z zewnątrz.
Janet Woititz do objawów współuzależnienia zalicza: „opiekuńczość, pełne litości skoncentrowanie się na alkoholiku; zakłopotanie; unikanie okazji do picia; przesunięcie we wzajemnych kontaktach; poczucie winy; obsesje; stałe zamartwianie się; niepokój, kłamstwa, fałszywe nadzieje; rozczarowania; euforię; zamęt; problemy seksualne; złość; letarg; poczucie beznadziejności; poczucie krzywdy; rozpacz”.
T. Millon przypisuje osobie współuzależnionej cechy osobowości zależnej, która charakteryzuje się uległością i nastawieniem pojednawczym, skłonnością do poświęceń, brakiem wiary w siebie, umiejętności radzenia sobie z trudnościami interpersonalnymi, zdolności do samodzielności i odpowiedzialności, a także podporządkowanym trybem życia, a co za tym idzie unikaniem współzawodnictwa i konfliktów.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here